วันไร้คน วันไร้เพื่อน.. คืนเดือนไร้เงา...
posted on 24 Feb 2010 01:26 by gorsit
จะห้าโมงเย็นแล้ว...โอ๊ทยังนั่งเหม่ออยู่คนเดียว..ในใจเค้ายังคิดถึงแต่ "เตียง" ...แฟนสาว...คิดถึงอยู่ภายใน...เพียวคนเดียว....ทำไมนะโอ๊ทรู้สึกว่าเหมือนเค้าอยู่เดียวดายเพียงลำพังในกาแล็กซี่ทางช้างเผือกนี้...โอ๊ทนั่งอยู่ริมหน้าต่างกระจกร้านกาแฟแถว ซ.อารีย์...ข้างนอกเหมือนฝนกำลังจะตก...บรรยากาศเลวๆแบบนี้ทำให้เขาอยู่ห้วงแห่งความทุกข์มากขึ้นสองเท่า..เพราะความคิดถึง... ในใจเขาได้แต่รอๆๆๆ แล้วก็รอ...
ตึ่งตึงตึ๊ง... (เสียงMSNดัง)
"ทำไมไม่ทักอ่ะ"....
.............
"เดี๋ยวนี้ไม่ทักเลยนะ"....
..............
"หยิ่งจังเลยเดี๋ยวนี้"....
..............
"ทำไมต้องรอให้ทักก่อน"...
...............
เสียงดังมาจากแล็ปทอปที่ตั้งอยู่ตรงหน้าโอ๊ท ใช่แล้ว..โอ๊ทกำลังออนเอ็มจิบนมเย็น...แต่ในใจเหม่อไปถึงน้องเตียงถึงตลาดน้อยเลยไม่ได้สนใจผู้คนบนจอเท่าไหร่......โอ....ก็เวลาออนมันลายตานี่หว่า... มีแต่พวกเขียวๆแดงๆโชว์นาฬิกา ไม่ว่างไม่อยู่อะไรต่างๆเทือกๆนั้นเต็มไปหมด แล้ว...จะให้ผมทักยังไงหล่ะไม่ได้ดูด้วยว่าใครอยู่หรือไม่อยู่.....ก็เคยฝืนทักน้องคนนี้แหล่ะ สมมุติว่าชื่อ....น้อง...น้องงัวแล้วกัน...ทักไปทีนึงทั้งที่ตัว Busy มันจะยื่นมาทิ่มตาอยู่แล้ว....แต่พอทักไปก็เงียบ... อึดใจนึง น้องงัวกลับมาก็บอกว่าทักทำไม ไม่เห็นเหรอว่าไม่ว่าก็ไม่เชื่อ....เออๆๆๆๆกูผิดเอง....ทีหลังพวกน้องอยากคุยก็ทักกูก่อนก็แล้วกันนะ...โอ๊ท คิดแบบเซ็งๆ...
หลังๆโอ๊ทก็ไม่เคยทักมั่วๆแบบแสดงน้ำใจเผื่อแผ่แล้ว....โอ๊ทแค่น้อยใจด้วยที่ตัวเองกลายเป็นคนเสือก เสือกทักผิดเวล่ำเวลาไปเสียนั่น...เฮ้อ...ยีสต์จริงๆเลยโอ๊ทนี่....
ถ้าเป็นเมื่อก่อนหน้าจอเอ็มผมนี่รกมาก รกขั้นเทพ ไม่รู้แอดมั่วๆไปเยอะกระมังครับ มีตั้งแต่ลูกหลาน พริตตี้ กระเทย ทอม ดี้ พระสงฆ์องคเจ้า พี่น้อง ศิลปิน ลูกค้า หมูหมากาไก่ เห็บ หรือเพื่อนแบบที่คุยกันวันแรกวันเดียวแบบม้วนเดียวจบแล้วไม่เคยคุยกันอีก...บางทีนึกไม่ออกว่านี่ใคร(วะ)...ชื่อคุ้นมากๆ... เคยแยกพวกแยกประเภททีนึง.....แต่นั่นยิ่งงง...หาไม่เจอว่ามันอยู่ไหน เลยเอามาโฮะรวมกันไว้เหมือนเดิม.... นี่ยังไม่รวมพวกชื่อยาวๆแปลกๆตามด้วยเลขอีกหกหลัก มาจากยุโรปตะวันออกหรืออเมริกาใต้ ประเภทที่ครั้งแรกก็ถามรีบๆแบบ......
"sex? age? location?.......งงสิครับ เหย....นี่มึงเป็นโรคจิตเหรอ???(ซึ่งคนอื่นเค้ารู้กันหมดประเทศแล้ว..เค้าไม่แอดกันคงมีแต่โอ๊ทนี่แหล่ะ..)
ซึ่งท่านผู้มีเกียรติเหล่านี้ที่เอ่ยไปข้างต้นของโอ๊ท ก็ยังคงเป็นวิญญาณสิงสู่...สิงสู่แบบไม่ว่าง.. เดี๋ยวกูมา.. ไม่อยู่.. เดี๋ยวกูไป.. ล่องลอย เต็มไปหมด จนมันรกมาก กลายเป็นสลัม.... สลัมเขียวแดงนาฬิกา..สลัมทางเอ็มเพจ ซึ่งจริงๆเขาก็ไม่ค่อยออนบ่อยมากนัก ส่วนมากเขาจะออนไลน์ตอนตีสาม เพื่อที่จะคุยกะหลินปิงทุกศุกร์เสาร์ หมีขั้วโลกเหนือกับนกเพ็นกวินขั้วโลกใต้...นี่แหล่ะครับที่เค้าเรียกว่าคบเพื่อนต่างขั้ว....กลับมาเรื่องเดิม...ก็มาคิดๆว่า อืมม...ทำไมนะ ทั้งที่มีเพื่อนออนเอ็มอยู่เป็นกระบุง....โอ๊ทรู้สึกเหงากว่าเดิม......
"กูอีกสินะที่เป็นฝ่ายผิด" โอ๊ทก่นด่าปนน้อยใจ....อนิจจา...
โอ๊ท..."ขอโทษนะ พี่มองไม่เห็นอ่ะ.."...โอ๊ทตอบน้องงัวกลับไป...ดีเลย์นิดหน่อย..
น้องงัว...."ช้าอ่ะ....ไปและ..ม่ายทันใจเยย..."
"...ชิ...ไรวะ.." ..อันนี้โอ๊ทไม่ได้ตอบกลับไป... แต่บ่นในใจต่างหาก ..งัวจริงๆ....="=
ต้องสังคายนาครับ....นี่แค่เอ็มยังรก แล้วชีวิตจิตใจเราจะไม่รกเหรอ....โอ๊ทส์....จังซี่มันต้องถอนนนน....สู้เว้ย.....(นี่ยังไม่รวมข้อความที่ยังไม่ได้อ่านอีกห้าพันกว่าข้อความในรอบสองปีนะครับ) โอ๊ทรวบรวมความฮึดเต็มที่....หักนิ้วมือราวกับปืนกลรัว....แต่..เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นณ บัดเดี๋ยวนั้น....น้องเตียงโทรมา...
"โอ๊ท...โทษทีเตียงคงไปไม่ทันแน่ๆ....ทำขนมอยู่เลย...โอ๊ทถ้ารอคงดึกอ่ะ..." บ้านเตียงขายขนมครับ....
"..อ้าว...ไมอ่ะ..โอ๊ท...." ...คือว่าโอ๊ทนัดแฟนมาดูหนังที่สยาม...
".....เตียงขอโทษ...เดี๋ยวคราวหน้าเราไปกินเย็นตาโฟปากหมากัน...เค้าเลี้ยงเองนะๆๆๆ.."
"ก็ได้...เสร็จเมื่อไหร่อ่ะ...เค้าคิดถึงนะ..."
"จ้า...เค้าก็อยากไปหา แล้วคืนนี้โทรหานะ....จุ๊บุจุ๊บุ..."
"จ้ะ..หุหิ หุหิ"...หลังจากวางสาย โอ๊ทเซ็งจัด..ฟุบหน้าลงไปบนโต๊ะ...เค้าอุส่าห์รอมาตั้งแต่เที่ยง กินนมหมดไปประมาณสองแม่วัว...แต่เตียงสุดที่รักก็ดันงานไม่เสร็จ เฮ้อ...อย่างงี้ต้องหาอะไรทำแก้เบื่อ...เขาเรียกพนักงานเก็บเงิน...ขณะรอโอ๊ทเก็บข้าวของที่เอาออกมากองเต็มโต๊ะราวกับป่าดงดิบ.....
"สี่ร้อยแปดสิบค่ะ.."
"............" ....หือ..????!!!???....เท่าไหร่นะ
"สี่ร้อยแปดสิบบาทค่ะ.."..น้องพนักงานหน้าก๊อยสุดแรงบิด...
เอ่อ...น้องเอานมพระโคให้พี่กินหรือเอานมละมั่งให้พี่กินจ๊ะเนี่ย.. ทำไมแพงจังวะ???....โอ๊ทขอดูบิลจึงรู้ว่าเขากินอะไรลงไปบ้าง...ดื่มไปนมประมาณสองแม่วัวพันธ์ดี...ขนมครึ่งโล....น้ำเปล่าอีกสามลิตร......เข้าใจและ..โอ๊ทจึงยอมจ่ายแต่โดยดี...
ระหว่างนั่งรถเมล์กลับบ้านเขาก็นึกขึ้นได้ว่าคิดอะไรค้างไว้ที่ร้านกาแฟ.....
...............
โอ๊ทกลับมาบ้านโยนกระเป๋า ต่อเน็ต...ปฏิบัติการทำลายมิตรสร้างศัตรูเริ่มอุบัติขึ้นในหัว...ใช่แล้ว..เอ็มเพจของเขารกมาก..รกเป็นสลัมดีๆ...คราวนี้ถึงเวลาต้องสังคยานา.....เลิกเล่นแม่งเลยดีมะ....ไม่ดีๆ...มักง่ายไปหน่อย...เรื่องแค่นี้ต้องมีทางออกที่ดีกว่านี้สิวะ....เอาไงดี จัดหมวดหมู่ก็ทำไปแล้ว....เอาหล่ะเราต้องเริ่มจากใครที่ไม่เคยคุยกันมาเกินหนึ่งปีลบไปเลย....อืม...แต่คนนี้ก็น่าเสียดาย...นั่นก็ยังไม่รู้เลยว่าอยู่ที่ไหนนิ...เฮ้ยๆๆๆ...ลบๆๆๆ...
ประเภท sex? age? location? ลบไปเลย ชื่อพวกมึงยาวมาก...จะยาวไปไหน ตัวรกเลยเนี่ย ลาก่อนสาวรัสเซียปลอมที่แอทแทชมาพร้อมไวรัสและชาตินี้คงไม่มีส่วนใดๆเกี่ยวข้องกันหรอกนะ เสียใจเสี้ยวหนึ่ง T-T
สก๊อย.. พริ๊ตตี้....อืมม อันนี้ก็ลบ...แต่เอ...ก็คุยได้หนุกๆตอนตีสองนะ....น้องแอน..ปัญญาอ่อนดี..เอาไว้ก่อน...น้องผึ้งนี่...ตลกดีเอาไว้ก่อน น้องโบนัสก็คุยง่าย....น้องๆๆๆๆๆๆ....ฯลฯ... โอ้ยยย...เดี๋ยวมาพิจราณาอีกที -_-"
พวกที่ทักแล้วหนี ทักๆๆ เขย่าๆจอ..แบบกระหายที่จะคุยเมาใบกระท่อมมาจากไหนเหรอครับ.. แต่พอตอบกลับแล้วเสีอกเงียบ เงียบทำไม...กูรู้นะว่าพวกมึงอยู่หน้าจอแต่ไม่ตอบทำเรียกร้องไปงั้น..ไร้หัวใจจริงๆ ไอ้เราหล่ะก็ใจง่ายรีบตอบแบบหูตั้ง หายใจทางปาก หางกระดิกพั่บๆๆๆ.....ลบ....(.v.)...โอ๊ทเด็ดขาด..
พวกแบบเพ้อเจ้อ....ดราม่า....คุยแต่เรื่องแฟนตัวเอง ไม่สนใจฟังเรื่องคนอื่นเอาแต่เรื่องตัวเองพอทุกข์แฟนทิ้งก็โผล่เข้ามาคุยที...แฟนมามีความสุขก็หาย...กูไม่ใช่ปวีณานะโว้ย....ลบพะยะค่ะ
พวกBusyตลอดเวลา โชว์นาฬิกาตลอดชาติเคยฝืนทักแล้วเงียบ...เผลอๆโดนด่า.....ลบไปเลย....พวกมึงจะออนทำ...ไรฟะ...ไม่อยากคุยกะกูก็บล็อกกูเซ่...ทำให้กูเข้าใจผิดทำไม..หึ....('_')...
พวกภาษาวิบัติ....อืมม....เอาไว้ก่อน ประดับความรู้ ตลกๆ....
ไอ้พวกพิมพ์ช้า ตื่นสาย ตอบสั้นๆ อันนี้ช่างมัน ปล่อยไว้งั้น...ดูซิชาตินี้มันจะพิมพ์ยาวๆได้มั้ย....
...........................
...................
.............
เอาหล่ะหลังจากจัดการล้างทำความสะอาดหน้าจอ ก็สะอาดสบายตาขึ้นมานิด....แต่มีโอ๊ทความรู้สึกใหม่มาแทนที่เขา...
วังเวงจังเลยครับ.....โอ๊ทคิดในใจ(อีกแล้วเพราะโอ๊ทไม่เคยคิดนอกใจ)...
"แล้วเวลาออนจะคุยกะใคร..เวลาอยากจะแชต...ทำไงอ่ะ.."...
............
เออ......แล้วมันกู้กลับได้ป่าวเนี่ย....ซวยแล้ว....ม่ายด้าย ฮ่าๆๆๆๆ...อาโลฮ่า อัลฟัลฟ่า...หมดเพื่อนแล้วสินะ...เหลือแต่คนคุยไม่รู้เรื่องสินะ...โอ้วววว พระเจ้าจี๊ด...มันยีสต์มากกกก.......สมน้ำหน้าตัวเอง.....ไม่น่าลบเลยสะสมไว้ดูเล่นก็ดีแปลกๆไปอีกแบบเหมือนสะสมบิลจากร้านสะดวกซื้อไว้ดูเล่นยามจนๆ.......เหมือนสะสมซองพริกน้ำตาลแบบใหม่จากร้านตามสั่งมาไว้เป็นคอลเลคชั่นส่วนตัว...ให้ครบทุกยี่ห้อ...เฮ้อ....
แต่โอ๊ทก็ไม่ค่อยออนหรอกนะ.....ง่อมๆไปตามเรื่อง ...คืนพระจัทร์เต็มดวงแว่วเสียงเรไรร้องมาแบบนี้โอ๊ทเรียกมันว่า"คืนจันทร์ไร" คืนจันทร์ไรแบบนี้เขาจะทำอะไรดี... ทำงานต่อดีกว่า....จะสี่ทุ่มแล้ว...อีกสามนาที... เหงาเหี้ยๆ...........ทันใดริงโทนเบสิคโนเกียดังขึ้น เขาสะดุ้งเล็กน้อย.....เสียงริงโทนนี้มีคนเดียวเท่านั้นสำหรับโอ๊ท.....
"โอ๊ท... เตียงเหงาจังคิดถึงด้วย..."
"จ้ะ เค้าอยู่เป็นเพื่อนตรงนี้ไง..เค้าก็คิดถึง..."
"ดีจัง....มีโอ๊ทอยู่ใกล้ๆ..."
"จ้ะ......"..............
........................
.................
.............
ตึ่งตึงตึ๊ง... (เสียงMSNดัง)
"ทำไมไม่ทักอ่ะ"....
.............
"เดี๋ยวนี้ไม่ทักเลยนะ"....
..............
"หยิ่งจังเลยเดี๋ยวนี้"....
..............
"ทำไมต้องรอให้ทักก่อน"...
...............
เสียงดังมาจากแล็ปทอปที่ตั้งอยู่ตรงหน้าโอ๊ท ใช่แล้ว..โอ๊ทกำลังออนเอ็มจิบนมเย็น...แต่ในใจเหม่อไปถึงน้องเตียงถึงตลาดน้อยเลยไม่ได้สนใจผู้คนบนจอเท่าไหร่......โอ....ก็เวลาออนมันลายตานี่หว่า... มีแต่พวกเขียวๆแดงๆโชว์นาฬิกา ไม่ว่างไม่อยู่อะไรต่างๆเทือกๆนั้นเต็มไปหมด แล้ว...จะให้ผมทักยังไงหล่ะไม่ได้ดูด้วยว่าใครอยู่หรือไม่อยู่.....ก็เคยฝืนทักน้องคนนี้แหล่ะ สมมุติว่าชื่อ....น้อง...น้องงัวแล้วกัน...ทักไปทีนึงทั้งที่ตัว Busy มันจะยื่นมาทิ่มตาอยู่แล้ว....แต่พอทักไปก็เงียบ... อึดใจนึง น้องงัวกลับมาก็บอกว่าทักทำไม ไม่เห็นเหรอว่าไม่ว่าก็ไม่เชื่อ....เออๆๆๆๆกูผิดเอง....ทีหลังพวกน้องอยากคุยก็ทักกูก่อนก็แล้วกันนะ...โอ๊ท คิดแบบเซ็งๆ...
หลังๆโอ๊ทก็ไม่เคยทักมั่วๆแบบแสดงน้ำใจเผื่อแผ่แล้ว....โอ๊ทแค่น้อยใจด้วยที่ตัวเองกลายเป็นคนเสือก เสือกทักผิดเวล่ำเวลาไปเสียนั่น...เฮ้อ...ยีสต์จริงๆเลยโอ๊ทนี่....
ถ้าเป็นเมื่อก่อนหน้าจอเอ็มผมนี่รกมาก รกขั้นเทพ ไม่รู้แอดมั่วๆไปเยอะกระมังครับ มีตั้งแต่ลูกหลาน พริตตี้ กระเทย ทอม ดี้ พระสงฆ์องคเจ้า พี่น้อง ศิลปิน ลูกค้า หมูหมากาไก่ เห็บ หรือเพื่อนแบบที่คุยกันวันแรกวันเดียวแบบม้วนเดียวจบแล้วไม่เคยคุยกันอีก...บางทีนึกไม่ออกว่านี่ใคร(วะ)...ชื่อคุ้นมากๆ... เคยแยกพวกแยกประเภททีนึง.....แต่นั่นยิ่งงง...หาไม่เจอว่ามันอยู่ไหน เลยเอามาโฮะรวมกันไว้เหมือนเดิม.... นี่ยังไม่รวมพวกชื่อยาวๆแปลกๆตามด้วยเลขอีกหกหลัก มาจากยุโรปตะวันออกหรืออเมริกาใต้ ประเภทที่ครั้งแรกก็ถามรีบๆแบบ......
"sex? age? location?.......งงสิครับ เหย....นี่มึงเป็นโรคจิตเหรอ???(ซึ่งคนอื่นเค้ารู้กันหมดประเทศแล้ว..เค้าไม่แอดกันคงมีแต่โอ๊ทนี่แหล่ะ..)
ซึ่งท่านผู้มีเกียรติเหล่านี้ที่เอ่ยไปข้างต้นของโอ๊ท ก็ยังคงเป็นวิญญาณสิงสู่...สิงสู่แบบไม่ว่าง.. เดี๋ยวกูมา.. ไม่อยู่.. เดี๋ยวกูไป.. ล่องลอย เต็มไปหมด จนมันรกมาก กลายเป็นสลัม.... สลัมเขียวแดงนาฬิกา..สลัมทางเอ็มเพจ ซึ่งจริงๆเขาก็ไม่ค่อยออนบ่อยมากนัก ส่วนมากเขาจะออนไลน์ตอนตีสาม เพื่อที่จะคุยกะหลินปิงทุกศุกร์เสาร์ หมีขั้วโลกเหนือกับนกเพ็นกวินขั้วโลกใต้...นี่แหล่ะครับที่เค้าเรียกว่าคบเพื่อนต่างขั้ว....กลับมาเรื่องเดิม...ก็มาคิดๆว่า อืมม...ทำไมนะ ทั้งที่มีเพื่อนออนเอ็มอยู่เป็นกระบุง....โอ๊ทรู้สึกเหงากว่าเดิม......
"กูอีกสินะที่เป็นฝ่ายผิด" โอ๊ทก่นด่าปนน้อยใจ....อนิจจา...
โอ๊ท..."ขอโทษนะ พี่มองไม่เห็นอ่ะ.."...โอ๊ทตอบน้องงัวกลับไป...ดีเลย์นิดหน่อย..
น้องงัว...."ช้าอ่ะ....ไปและ..ม่ายทันใจเยย..."
"...ชิ...ไรวะ.." ..อันนี้โอ๊ทไม่ได้ตอบกลับไป... แต่บ่นในใจต่างหาก ..งัวจริงๆ....="=
ต้องสังคายนาครับ....นี่แค่เอ็มยังรก แล้วชีวิตจิตใจเราจะไม่รกเหรอ....โอ๊ทส์....จังซี่มันต้องถอนนนน....สู้เว้ย.....(นี่ยังไม่รวมข้อความที่ยังไม่ได้อ่านอีกห้าพันกว่าข้อความในรอบสองปีนะครับ) โอ๊ทรวบรวมความฮึดเต็มที่....หักนิ้วมือราวกับปืนกลรัว....แต่..เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นณ บัดเดี๋ยวนั้น....น้องเตียงโทรมา...
"โอ๊ท...โทษทีเตียงคงไปไม่ทันแน่ๆ....ทำขนมอยู่เลย...โอ๊ทถ้ารอคงดึกอ่ะ..." บ้านเตียงขายขนมครับ....
"..อ้าว...ไมอ่ะ..โอ๊ท...." ...คือว่าโอ๊ทนัดแฟนมาดูหนังที่สยาม...
".....เตียงขอโทษ...เดี๋ยวคราวหน้าเราไปกินเย็นตาโฟปากหมากัน...เค้าเลี้ยงเองนะๆๆๆ.."
"ก็ได้...เสร็จเมื่อไหร่อ่ะ...เค้าคิดถึงนะ..."
"จ้า...เค้าก็อยากไปหา แล้วคืนนี้โทรหานะ....จุ๊บุจุ๊บุ..."
"จ้ะ..หุหิ หุหิ"...หลังจากวางสาย โอ๊ทเซ็งจัด..ฟุบหน้าลงไปบนโต๊ะ...เค้าอุส่าห์รอมาตั้งแต่เที่ยง กินนมหมดไปประมาณสองแม่วัว...แต่เตียงสุดที่รักก็ดันงานไม่เสร็จ เฮ้อ...อย่างงี้ต้องหาอะไรทำแก้เบื่อ...เขาเรียกพนักงานเก็บเงิน...ขณะรอโอ๊ทเก็บข้าวของที่เอาออกมากองเต็มโต๊ะราวกับป่าดงดิบ.....
"สี่ร้อยแปดสิบค่ะ.."
"............" ....หือ..????!!!???....เท่าไหร่นะ
"สี่ร้อยแปดสิบบาทค่ะ.."..น้องพนักงานหน้าก๊อยสุดแรงบิด...
เอ่อ...น้องเอานมพระโคให้พี่กินหรือเอานมละมั่งให้พี่กินจ๊ะเนี่ย.. ทำไมแพงจังวะ???....โอ๊ทขอดูบิลจึงรู้ว่าเขากินอะไรลงไปบ้าง...ดื่มไปนมประมาณสองแม่วัวพันธ์ดี...ขนมครึ่งโล....น้ำเปล่าอีกสามลิตร......เข้าใจและ..โอ๊ทจึงยอมจ่ายแต่โดยดี...
ระหว่างนั่งรถเมล์กลับบ้านเขาก็นึกขึ้นได้ว่าคิดอะไรค้างไว้ที่ร้านกาแฟ.....
...............
โอ๊ทกลับมาบ้านโยนกระเป๋า ต่อเน็ต...ปฏิบัติการทำลายมิตรสร้างศัตรูเริ่มอุบัติขึ้นในหัว...ใช่แล้ว..เอ็มเพจของเขารกมาก..รกเป็นสลัมดีๆ...คราวนี้ถึงเวลาต้องสังคยานา.....เลิกเล่นแม่งเลยดีมะ....ไม่ดีๆ...มักง่ายไปหน่อย...เรื่องแค่นี้ต้องมีทางออกที่ดีกว่านี้สิวะ....เอาไงดี จัดหมวดหมู่ก็ทำไปแล้ว....เอาหล่ะเราต้องเริ่มจากใครที่ไม่เคยคุยกันมาเกินหนึ่งปีลบไปเลย....อืม...แต่คนนี้ก็น่าเสียดาย...นั่นก็ยังไม่รู้เลยว่าอยู่ที่ไหนนิ...เฮ้ยๆๆๆ...ลบๆๆๆ...
ประเภท sex? age? location? ลบไปเลย ชื่อพวกมึงยาวมาก...จะยาวไปไหน ตัวรกเลยเนี่ย ลาก่อนสาวรัสเซียปลอมที่แอทแทชมาพร้อมไวรัสและชาตินี้คงไม่มีส่วนใดๆเกี่ยวข้องกันหรอกนะ เสียใจเสี้ยวหนึ่ง T-T
สก๊อย.. พริ๊ตตี้....อืมม อันนี้ก็ลบ...แต่เอ...ก็คุยได้หนุกๆตอนตีสองนะ....น้องแอน..ปัญญาอ่อนดี..เอาไว้ก่อน...น้องผึ้งนี่...ตลกดีเอาไว้ก่อน น้องโบนัสก็คุยง่าย....น้องๆๆๆๆๆๆ....ฯลฯ... โอ้ยยย...เดี๋ยวมาพิจราณาอีกที -_-"
พวกที่ทักแล้วหนี ทักๆๆ เขย่าๆจอ..แบบกระหายที่จะคุยเมาใบกระท่อมมาจากไหนเหรอครับ.. แต่พอตอบกลับแล้วเสีอกเงียบ เงียบทำไม...กูรู้นะว่าพวกมึงอยู่หน้าจอแต่ไม่ตอบทำเรียกร้องไปงั้น..ไร้หัวใจจริงๆ ไอ้เราหล่ะก็ใจง่ายรีบตอบแบบหูตั้ง หายใจทางปาก หางกระดิกพั่บๆๆๆ.....ลบ....(.v.)...โอ๊ทเด็ดขาด..
พวกแบบเพ้อเจ้อ....ดราม่า....คุยแต่เรื่องแฟนตัวเอง ไม่สนใจฟังเรื่องคนอื่นเอาแต่เรื่องตัวเองพอทุกข์แฟนทิ้งก็โผล่เข้ามาคุยที...แฟนมามีความสุขก็หาย...กูไม่ใช่ปวีณานะโว้ย....ลบพะยะค่ะ
พวกBusyตลอดเวลา โชว์นาฬิกาตลอดชาติเคยฝืนทักแล้วเงียบ...เผลอๆโดนด่า.....ลบไปเลย....พวกมึงจะออนทำ...ไรฟะ...ไม่อยากคุยกะกูก็บล็อกกูเซ่...ทำให้กูเข้าใจผิดทำไม..หึ....('_')...
พวกภาษาวิบัติ....อืมม....เอาไว้ก่อน ประดับความรู้ ตลกๆ....
ไอ้พวกพิมพ์ช้า ตื่นสาย ตอบสั้นๆ อันนี้ช่างมัน ปล่อยไว้งั้น...ดูซิชาตินี้มันจะพิมพ์ยาวๆได้มั้ย....
...........................
...................
.............
เอาหล่ะหลังจากจัดการล้างทำความสะอาดหน้าจอ ก็สะอาดสบายตาขึ้นมานิด....แต่มีโอ๊ทความรู้สึกใหม่มาแทนที่เขา...
วังเวงจังเลยครับ.....โอ๊ทคิดในใจ(อีกแล้วเพราะโอ๊ทไม่เคยคิดนอกใจ)...
"แล้วเวลาออนจะคุยกะใคร..เวลาอยากจะแชต...ทำไงอ่ะ.."...
............
เออ......แล้วมันกู้กลับได้ป่าวเนี่ย....ซวยแล้ว....ม่ายด้าย ฮ่าๆๆๆๆ...อาโลฮ่า อัลฟัลฟ่า...หมดเพื่อนแล้วสินะ...เหลือแต่คนคุยไม่รู้เรื่องสินะ...โอ้วววว พระเจ้าจี๊ด...มันยีสต์มากกกก.......สมน้ำหน้าตัวเอง.....ไม่น่าลบเลยสะสมไว้ดูเล่นก็ดีแปลกๆไปอีกแบบเหมือนสะสมบิลจากร้านสะดวกซื้อไว้ดูเล่นยามจนๆ.......เหมือนสะสมซองพริกน้ำตาลแบบใหม่จากร้านตามสั่งมาไว้เป็นคอลเลคชั่นส่วนตัว...ให้ครบทุกยี่ห้อ...เฮ้อ....
แต่โอ๊ทก็ไม่ค่อยออนหรอกนะ.....ง่อมๆไปตามเรื่อง ...คืนพระจัทร์เต็มดวงแว่วเสียงเรไรร้องมาแบบนี้โอ๊ทเรียกมันว่า"คืนจันทร์ไร" คืนจันทร์ไรแบบนี้เขาจะทำอะไรดี... ทำงานต่อดีกว่า....จะสี่ทุ่มแล้ว...อีกสามนาที... เหงาเหี้ยๆ...........ทันใดริงโทนเบสิคโนเกียดังขึ้น เขาสะดุ้งเล็กน้อย.....เสียงริงโทนนี้มีคนเดียวเท่านั้นสำหรับโอ๊ท.....
"โอ๊ท... เตียงเหงาจังคิดถึงด้วย..."
"จ้ะ เค้าอยู่เป็นเพื่อนตรงนี้ไง..เค้าก็คิดถึง..."
"ดีจัง....มีโอ๊ทอยู่ใกล้ๆ..."
"จ้ะ......"..............
........................
.................
.............
edit @ 24 Feb 2010 12:19:09 by gorsit
edit @ 26 Feb 2010 12:42:26 by gorsit