บางกอกศอกกลับ

                       ยังมีชายหนุ่มชื่อโอ๊ทอยู่คนหนึ่ง...และโอ๊ทก็มีแฟนอีกคนหนึ่ง ชื่อเตียง  เตียงเป็นสาวลูกครึ่งไทย-กว่องสิว ป๊าเธอเป็นคนจีน แม่เป็นไทย และมีน้องสาวชื่อเล็ก...(ไปอ่านโพสโปรฯท้ายเรื่องนะเดี๋ยวแนบมาให้)   ป๊าชอบบอกเตียงและเล็กว่า ป๊าสืบเชื้อสายมาจากขุนนางชั้นสูงคนหนึ่งในสมัยราชวงศ์หมิง... ฉะนั้นเราจึงไม่ใช่คนสามัญธรรมดาทั่วไป...ต้องฟอร์มมีศักดิ์มีศรีพองาม....เตียงเป็นคนซื่อๆเรียบร้อย หน้าตาน่ารักแบบสาวเยาวราช เคยมีเพื่อนบอกเธอว่าหน้าเหมือน ซุฉี เตียงหัวเราะแล้วตอบกลับไปว่า 

            “ฮ่าๆๆ...เหรอๆ หน้าอะไรอ่ะ ฮ่าๆๆ.”

            “ก็กูบอกมึงอยู่นี่ไงว่าหน้ามึงเหมือนซูฉี”

            “ฮ่าๆๆ..เออๆ ชั้นรู้จัก ก็หน้าอะไรหล่ะ ปลาแซลม่อน หรือหน้ากุ้งหรืออะไรก็บอกชั้นมาซิ...มันมีตั้งหลายหน้า”

             “............................”  (อีเตียงเอ๊ย..กูหล่ะเจ็บกรวยไตกะมึงจริงๆ...)

                         ที่บ้านเตียงเป็นบ้านเก่า แม่เตียงประกอบอาชีพขายขนมไทย มาตั้งแต่สาวๆ ตียงเลยคอยช่วยแม่ทำขนมขายเป็นประจำ เสาร์อาทิตย์เตียงจะไปมั่วขายขนมที่สวนจตุจักรจนกลายเป็นเจ่าประจำไปแล้ว

                        ขนมที่ทำขายเป็นประจำก็จะมี  ขนมชั้น กลีบลำดวน  สำปะนี เสน่ห์จันทร์ ลูกชุบ จ่ามงกุฏ ฟักเขียวกวน ขนมฝรั่งกุฎีจีน ขนมกล้วย ขนมน้ำดอกไม้ จาวตาลเชื่อม ขนมดอกโสน ขนมแก้อาม......ฯลฯ............ และขนมพุดจีบ  และพุดจีบก็กลายมาเป็นชื่อจริงของเตียง....หลายคนบอกว่าชื่อเธอไท๊ไทย แต่ทำไมชื่อเล่นโคตรจีน เตียงก็ตอบกลับไปว่า 

            “จีนตรงไหน บ้านพวกแกไม่มีเตียงกันรึไง นอนพื้นเหรอ” 

 

            วันนั้นเตียงกำลังง่วนทำเต้าฮวยสูตร พ่อของอากง ที่ป๊าเล่าให้ฟังว่าเป็นสูตรเฉพาะมาจากพระราชวังที่บรรพบุรุษของเธอล่วงรู้สูตรลับมาได้ เป็นสูตรทำถวายพระจักรพรรดิ์สมัยราชวงศ์ชิง   

            ย้อนไปเมื่อประมาณเจ็ดวันก่อน

            ภายใน/กลางคืน/บ้านเตียง 

            เตียง: “ป๊า..เตียงทำเต้าฮวยเย็นไปฝากขายแถวหน้าสมาคสกว๋องสิวดีป่ะ ร้อนๆเค้าว่าน่าจะขายดีนะ”

            ป๊า: “ทำเป็นเหรอ”  

                        ป๊ากำลังนั่งซดเบียร์ชิงหม่า(ม้าเขียว)อยู่  ป๊าชอบยี่ห้อนี้มากกว่ายี่ห้อใดๆ มันทำให้เค้ารู้สึกว่าไม่ลืมแผ่นดินเกิด(ถึงแม้เค้าจะมาเกิดที่เมืองไทยแบบหวุดหวิดก็ตาม) เพราะมันเป็นเบียร์กวางตุ้ง  ทำให้ป๊ารู้สึกถึงสายเลือดเดียวกันของบรรพบุรุษที่ต่อสู้กับข้าศึกชาวมองโกลและชาวเปอร์เซียที่จ้องจะรุกรานแผ่นดินอันยิ่งใหญ่แห่งองค์ฮ่องเต้....เกาทันแต่ละดอก....ดาบแต่ละเล่ม... อิฐในกำแพงแต่ละก้อน...เบียร์แต่ละแก้ว...ทุกสิ่งไม่ใช่ได้มาฟรีๆ....มันต้องแลกด้วยเลือดเนื้อและชีวิต...

                        ป๊าชอบเปิดเพลง Another Bricks in the Wall ของคณะ Pink Floyd ซึ่งป๊าจะ “อิน” กับประวัติศาสตร์ ”อิฐทุกก้อนมีวิญญาณ” ของตัวเองเสมอโดยเฉาะเวลาดื่มเบียร์ ความอินจะเพิ่มขึ้นอีกสามเลเวล                 ป๊า: “แบบเดิมๆมัน เกลื่อนแล้ว ใครๆก็ทำกัน...” ป๊าหันมาคุยกัยลูกสาว

                        เตียง: “...........................”

            ป๊า: “ป๊ามีสูตรกว๋องสิว”

            เตียง: “.............................”

            ป๊า: เอามั้ยป๊าจะบอก...รินเบียร์มาอีก”  เชฟกระทะเหล็กยิ้มมุมปาก...

                        เตียง: “จริงเหรอป๊า...ทำยากป่าว สองเตียงหน่อยสิ...”

            ป๊า: “หึๆๆ......ง่ายมาก...นวดหน่อยซิ  มา...จด..”

            เตียง: “จะให้จดหรือนวด?”

            ป๊า: “เออๆ...มือไม่ว่างเอาตีนมาก็ได้..”

            เตียง: “........” 

            ป๊า: “ บลา บลา บลา บลา......” 

            สูตรที่ว่ามีดังนี้....

                        ต้มน้ำสองลิตร ใส่ผงวุ้นตรานางเงือก ๓/๔ ซองเล็กประมาณ ๒๐ กรัม ใส่ครีมเทียมคอฟฟี่เมทหนึ่งถ้วย....ตามด้วยผงนมหอมตราอี้เหวิน ถ้วยครึ่ง....นมสดจากแม่วัว หนึ่งถ้วย....น้ำตาลหนึ่งถ้วย...เดือดปิดไฟ....สักพักใส่สาหร่ายแห้งแบบซองๆฉีก ...พออุ่นๆเทใส่ถังไม้ ในที่นี้เทใส่ถ้วยพลาสติกที่เตรียมไว้  จนกระทั่งแข็งตัวเป็นหยึยๆ แล้วราดด้วยสามสหายเชื่อมน้ำแดง.... 

            วิธีทำหน้าสามสหายเชื่อมน้ำแดงแบบกว๋องสิวหั่นพริกระฆังสีเขียวเวอรริเดี้ยน(เขียวหยก)เป็นเต๋าชิ้นเล็กๆน่ารักหั่นแครอทสีสกาเร็ท(สีส้มสด)เป็นเต๋าชิ้นเล็กๆน่ารักสไลด์ข้าวโพดหวานต้มสีแกมบอช(เหลืองพันธมิตร)เป็นเต๋าชิ้นเล็กน่ารักนำมาเชื่อม โดยตั้งกระทะใส่ส่วนผสมเทน้ำตาลทรายแดงหนึ่งถ้วยต่อส่วนผสมหนึ่งกิโล....แล้วโยนๆเขย่าๆกระทะ ห้ามใช้ตลิว มันไม่เทห์....ต้องเชื่อมทีละอย่างตามสี  เขียว เหลือง แดง ป๊าก็ไม่รู้ว่าทำไม..มันเป็นเรื่องของความเชื่อ ว่าจะเจริญรุ่งเรือง....

                        นำไปราดเต้าฮวยที่เตรียมไว้แล้วปิดฝาเตรียมส่งขาย....ถ้าขายอันละ๒๐...ก็..จะกำไรประมาณ ๑๕๐ ถึง ๒๐๐ ปูเซ็ง ไปขายที่หน้าสมาคนกว๋องสิวรับรอง คนซื้อกินน้ำตาเล็ด!!... 

            เตียง: “จริงเหรอป๊า...ทำไมไม่เคยเห็นบอกเลยอ่ะ.....”

            ป๊า: “นึกว่าป๊าหลอกแกเหรอ......”.....เ

                         เตียง: “อือ..เดี๋ยวลองดูดีกว่า....เสาร์นี้ไปช๊อปของสินะ....ชวนไอ้มิ้นไปด้วย....ลั้ลๆลา”

            สามสี่วันต่อมาป๊าจองแพ็คเก็จทัวร์ไว้เมื่อประมาณชาติใส้เดือนที่แล้ว  ก่อนจะพาแม่ไปเที่ยวสิงคโปร์สองสามวันปล่อยให้เตียงอยู่บ้านกับเล็ก  

 

                        กลางวัน/ภายนอก/เยาวราช

                        หลังจากที่เล่าให้มิ้นเพื่อนสนิทฟังแล้วก็เดินหาซื้อของ

                        เตียง: “เอาตามรายการนี้ค่ะ....อ๋อ..จะลองทำเต้าฮวยขาย”

            มิ้น: “นี่แก กูว่าแปลกๆนะ สูตรเต้าฮวยโคตรเหง้าศักราชพ่อมึงเนี่ย  มึงคิดดูดิฮ่องเต้ห่าไรวะมีคอฟฟี่เมทกินด้วยอ่ะ....กูว่ามันคุ้นๆนะ แบบเนี้ย....เหมือเต้าฮวยฟรุ๊ตสลัดอ่ะ...”

            เตียง: “เฮ้ย....อย่าคิดมาก สมัยก่อนอาจจะมีการเอานมมาผึ่งแดดให้แห้งแล้วมาผสมกับไขมันปาล์มจากธิเบตแล้วเอามาบดๆๆให้เป็นผงก็ได้...อู๊ย...คนจีนเก่งจะตาย...นี่ป๊าชั้นไม่เคยบอกใครเลยนะเว้ย..."

            เตียงรู้สึกทึ่มในความโชคดีของตัวเองที่ได้สูตรลับนี้มา

                        เตียง: “ทีแกหล่ะ ชื่อฝรั่งหน้าฮกเกี้ยน เคยทำอาหารจีนเป็นกะเค้าเหรออีมิ้น”

            มิ้น: “เออๆๆ กูจะคอยดู..... มึงคิดได้ไง เอานมมาผึ่งแดด...ดำหมด...”

            คนขายจัดของพลางของคงจะคิดว่าเต้าฮวยบ้านเตี่ยมึงเหรอใส่แครอท พริกยักษ์ สาหร่าย...

                        .................. 

        

                       เตียง: “เออ เต้าฮวยบ้านพ่อกูนี่แหล่ะ...ไมวะ”    เตียงตอบกลับดังๆในใจ......เตียงเหมือนได้ยินความคิดของไอ้คนเมื่อกี้...เตียงคิดว่าตัวเองเป็นคนพิเศษมีกล่องรับสัญญาณ แบบไวร์เลสอยู่ในก้านสมองส่วนการรับรู้...แบบที่ไอ้ปินมันเอาส่วนทำความดีไปสลับกับต่อมสร้างความเลว...  เลยทำให้เตียงทึกทักเอาเองว่าสามารถรับรู้ความรู้สึกต่างๆของคนอื่นได้....ในระยะห้าเมตร...เหมือนตอนที่เจอกับโอ๊ทครั้งแรกที่จตุจักร เตียงรู้เลยว่าไอ้นี่แอบชอบตัวเค้าอยู่...(จริงๆแล้วไอ้โอ๊ทมันไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรกับเค้าเลยมันมาหาของไปทำงานแล้วหลงทางมาต่างหาก-คนเขียน)

            กลับมาที่เดิม....เตียงกำลังง่วนทำขนมแบบลองผิดลองถูก...เอ๊....กูจะใส่นมเพิ่มดีมั้ย.....เอ๊....มันจะแข็งมั้ยน้า....เอ๊....จะมีคนก็อปป่าวว้า....เอ๊.. โทรถามโอ๊ทดีกว่า.....

                        “..........”

            บางอย่างแปล๊บเข้ามาในสมองส่วนฮิปโปแคมปัสความไวที่เร็วกว่าสามจี  เมมโมรี่การ์ดสำรองเตียงบอกว่า...กูนัดโอ๊ทดูหนังวันนี้นี่หว่า...แปล๊บที่สองส่วนรับผิดชอบชั่วดี ส่งกระแสไฟฟ้าออกมายังก้านสมอง พอจะแปลข้อมูลได้ว่า

                        ชิบหายไตถลอกซอกไส้...

                        ไม่ทันแล้ว....เอาไงดี เอาไงดี...คิดๆๆ  (เฮ้อ...พอกันทั้งคู่)....ก็แค่โทรไปบอกว่าทำขนมอยู่ก็สิ้นเรื่อง โอ๊ทใจดีอยู่แล้นนน 

             "โอ๊ท โทษทีเตียงคงไปไม่ทันแน่ๆ.....ยังทำขนมอยู่เลย....ถ้าโอ๊ทรอคงดึกอ่ะ........"

                        "อ้าว..ทำไมหล่ะ...โอ๊ท.." 

                        "เตียงขอโทษเดี๋ยวคราวหน้าเราไปกินเย็นตาโฟปากหมากัน...เค้าเลี้ยงเองนะๆๆ"

                        .................

                         (กลับไปอ่านตอนวันไร้คนไร้เพื่อน  คืนเดือนไร้เงาประกอบจะเข้าใจ....หือ....ไม่ได้อ่าน....กลับไปค้นอ่านเลย)

             ส่วนไอ้โอ๊ทซึ่งรอมาตั้งแต่เที่ยง...จะเป็นอย่างไรต่อไปก็ขอแนะนำให้ย้อนกลับไปอ่านตอนที่ว่านี้ เพราะขี้เกียจเล่า........ ชั่วอึดใจแมมมอธ เตียงก็บรรจงปิดผนึกฝาเต้าฮวยฮ่องเต้สามสหาย สีสันสดสวยงามน่ากินยิ่งนัก เขียว เหลือง แดง...พยายยามนึกภาพตามนะครับ....

                           “เต้าฮวยจ๋า...ข้าฯขอตั้งชื่อเจ้าว่า...เต้าฮวยแห่งความสุข....อืมม”

              เตียงนึกขึ้นได้ว่าชื่อมันคุ้นๆเหลือเกิน เหมือนตอนที่เคียวโกะ อิเคดะ ตั้งชื่อบัญชีธนาคารของตัวเองในหนังสือที่เคยซื้อมาอ่าน...

              “ไม่ดีกว่า...ข้าฯขอตั้งชื่อเจ้าใหม่ว่า  เต้าฮวยฮ่องเต้สามสหาย....” (เพลง All For Love จากภาพยนตร์เรื่อง The Three Musketeer ดังขึ้นเป็นเพลงประกอบ...ยังนึกภาพตามอยู่ใช่มั้ย...ซึ่งความจริงมันควรจะเป็นเต้าฮวยจาเมก้า เร๊กเก้มากกว่า...)

                ..................................  

 

Form: เตียง

 To: ป๊า

 Subject: ถึง ป๊า แม่

เป็นไงบ้างป๊ากับแม่....สนุกมั้ยอากาศหนาวมั้ย...เอาขนมมาฝากเยอะๆนะ  ไม่ต้องเป็นห่วง....เตียงกะเล็กสบายดี เออ...ป๊าเตียงทำเต้าฮวยที่ป๊าบอกสุตรแล้วนะ ก็มั่วๆไปก่อน ลองชิมดูแล้ว อร่อยแปลกๆ....ทำมาห้าสิบอันก่อน...พรุ่งนี้จะเอาไปลองฝากขายที่หน้าสมาคมฯดูก่อน แล้วจะบอกว่านี่สูตรลับต้นตระกูลถ้าเป็นยังไงจะเมลมาบอกนะ  คิดถึง

พุดจีบ

ปล. แล้วจะเก็บไว้ให้ชิมคนละอันนะ...  .

.................. .

..................   

From: ป๊า...

To: เตียง

 Subject: Re ถึง ป๊า แม่

ถึงเตียง, เล็ก ป๊ากับแม่ช็อปกันมันมือ เดี๋ยวหิ้วขนมไปฝาก อยากให้มาด้วย โอ๊ทมันชอบกินอะไรหล่ะ เดี๋ยวซื้อข้าวมันไก่ไปฝากแล้วกัน  ที่นี่ไม่หนาว ไม่ใช่ฮ่องกง...เรื่องเต้าฮวยขอให้ขายดีๆนะ ชวนมิ้นหรือโอ๊ทไปด้วยอย่าไปคนเดียว...เดี๋ยวป๊าจะกลับไปชิมนะ ไปก่อน บอกเล็กมันอย่ากลับดึกมากเดี๋ยวซีอุยจะจับไปกินตับ...

ฉัตรชัย

ปล.เอารถไปล้างให้หน่อย..  หาแว่นให้แม่ซิอยู่ในตู้เย็นหรือเปล่าลืมเอามา

ปล.๒ ขายไม่ได้ก็อย่าคิดมากนะ 

.............................. 

              กลางคืน/ภายใน/โรงแรม.....Scarlet Chaina Town

                            หลังจากที่ป๊าของเตียงส่งเมลเสร็จ ถอดแว่น  เอามือลูบหน้า.....มองไปนอกหน้าต่าง.....แม่ออกมาจากห้องน้ำพอดี....

                ป๊า: “นี่แม่”

                แม่: “หือ”

                ป๊า: “การโกหกกับอำเล่นๆนี่มันเหมือนกันมั้ยแม่”

                แม่: “ทำไมหล่ะป๊า? ..อืมม... ถ้าอำแล้วเค้าเชื่อผิดๆ มันก็คือการโกหกชนิดหนึ่ง มุสา เหมือนๆกันแหล่ะ ผิดศีลนะ....ถามทำไม”

                 ป๊า: “ป่าว”

                 แม่: “........”

                 ป๊า: “.......................”

                 แม่: “......................”

                 ป๊า: “แม่”

                 แม่: “หือ....”

                                 ป๊า: “แล้วถ้าโกหกลูกหล่ะ”

                 แม่: “บาป”

                 ป๊า: “.............”

                 แม่: “................”

                 ป๊า: “แล้วถ้าเกิดโกหกตอนเมานี่มันจะบาปรึเปล่าแม่”

                 แม่: “................”

                 ป๊า: “.....................”

                 แม่: “....................”

                 ป๊า: “.....................”

                 แม่: “ผิดศีลสองข้อ.....ก็สองเด้ง....”

                 ป๊า: “......................”  

                                  แม่: " ...................."

                 ป๊า: “พรุ่งนี้ไปไหว้พระกันเนอะ”

                 แม่: “อืมม...”

                 ป๊า: “......................” 

                                           ................... 

                                           ..................