....เธอ....
posted on 28 Apr 2010 22:39 by gorsit
ผมได้เจอเธอแล้วหล่ะ....
เธอผู้มียิ้มที่สดใสราวดอกเยอบีร่าแรกแย้มในตอนเช้า..เจือละอองแดด...
เธอคนเดียวกันที่เวลาอยู่ต่อหน้าผมแล้วทำใจผมสั่น..
เป็นเธอที่ดูร่าเริง สนุกสนาน.. มีอารมณ์ขัน.. มีเสน่ห์...
งดงาม..
เป็นเธอคนเดียวกันที่เวลาพบกัน...นัยตาเธอเหมือนร้องให้มาทั้งคืน...
เป็นเธอคนเดียวกันที่เคยคุยกับผมได้ทุกเรื่อง..ความฝัน...อดีต...ปัจจุบัน..อนาคต...เรื่องรอบตัวของเธอ......เรื่องราวต่างของเธอผมยังจำได้หมด ราวกับผมแอบจดบันทึกเอาไว้ในสมองเล็กๆของผม....แต่ภายในนั้นกว้างใหญ่มาก...ใหญ่พอที่เธอจะแหวกเข้าไปนั่งเล่นในนั้น....ใหญ่พอที่จะจดจำเรื่องราวต่างๆ...ของเธอ...ได้ดี..
ผมเหมือนฝันไป ฝันไปชั่วขณะชีวิต...เหมือนมันช่างยาวนานนัก.....ผมมีความสุขในใจมาก...แต่...เหมือนกับผมมีความสุขอยู่คนเดียว...เพียงฝ่ายเดียว...
หลายครั้งที่"เธอ"ที่อยู่ต่อหน้าผม...แต่..ไม่เหมือน"เธอ"ที่เราหลงไหล...ทำไมอยู่ไกล้กันยิ่งเหมือนห่างกันไปคนละโลก..คนละกาแล็คซี่...บางครั้งเธอเย็นชาจนน่าตกใจ...สองสามวัน "เธอ" เปลี่ยนเป็นอีก "เธอ" ไปแล้ว
เวลาอยู่ใกล้ๆกัน...ทำไม่เธอชอบมองออกไปไกลๆนอกหน้าต่าง....มองฝน..มองทะเล..มองแม่น้ำ...ด้วยดวงตาเศร้าเหมือนเพิ่งผ่านการร้องไห้มาทั้งคืนคู่นั้น...แต่มีที่หนึ่งที่เธอไม่เคยมองมา...คือตัวเรา...ทั้งที่เราอยู่ห่างกันเพียง...."แค่คืบ...แค่คืบเท่านั้น..แค่คืบจริงๆ..".
.........วันนั้น.....
ทำไมเธอถึงได้เฝ้าแต่มองโทรศัพท์....
ทำไมเธอหยิบโทรศัพท์มาดูแล้วร้องไห้...
โทรศัพท์เครื่องนั้นมันทำอะไรให้เธอเหรอ...ทำไมมันทำให้เธอร้องไห้...ทำไมมันใจร้ายกับเธอนัก...ให้ผมเอามันไปทิ้งให้ไหม...แล้วเอาของผมไปใช้ก็ได้....มันจะไม่ทำให้เธอร้องไห้อีก...
ยิ่งอยู่ใกล้เธอ..รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นอากาศ..หายไปจากระบบสุริยะจักรวาลของเธอ....แต่เรา..ยังรู้สึกว่าเธอคือจักรวาลในใจเราอยู่เสมอๆ...
อยากอยู่ใกล้ๆเธอให้นานเท่าที่ชีวิตนี้จะทำได้...มันสดใสอบอุ่น...งดงาม...แต่...เราได้แค่แอบเหลือบตามอง บางครั้งก็เผลอพูดอะไรโง่ๆออกไปบ้างโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว...ทำท่าประดักประเดิด....มือไม้พันกัน...
มานั่งคิด เราทำอะไรลงไปบ้าง....เธอถึงได้เย็นชา.....ซึ่งจริงๆ..ไม่เกี่ยวกับเราเลย...เธอเป็นของเธอเอง...ไม่ได้เป็นจากแรงผลักจากเรา...แต่เป็นจากแรงฉุดจากสิ่งอื่นต่างหาก...
ตอนนี้คุณทำอะไรอยู่นะ....เธอกำลังเศร้าหรือเปล่า....เธอจะยังแอบสูบบุหรี่อยู่หรือเปล่า...เธอหยุดร้องไห้หรือยัง.....เธอจะกลับถึงบ้านหรือยัง...เธอทำอาหารอะไรกิน...เธอไปไหนกับใคร...เธอไปสถานที่ไหน...โทรคุยกับใครอยู่เหรอ.....
.ทำไมเราต้องรู้...ไม่ใช่ธุระสลักสำคัญอะไรเลยนี่...แค่อยากรู้...รู้เพื่อที่จะมานั่งเหม่อ....และ.."ใจสั่น"..
เหมือนมีคนเอามือล้วงเข้ามามาบีบหัวใจทุกครั้ง เวลาที่คิดถึงเธอ....สาบานได้ว่าทุกๆชั่วโมง ผมยังคิดถึงเธอ..ถ้านอนหลับ....เวลาตื่นนอนตอนเช้า...จะนึกถึงเธอเป็นคนแรก....และตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่...มันเป็นเอง....
พยายามห้าม....ทำไม่ได้...
เวลาเธอเอ่ยถึงคนอื่น.....รู้สึกไม่อยากฟัง....แต่ก็...คิดได้ว่า..แค่เธอเคยคุยกับเรามันก็ดีแล้ว...
ใช่แล้ว เธอไม่ได้ต้องการคำว่า "เหนื่อยไหม"..."กินข้าวหรือยัง"...หรือ..ไม่ต้องการsms...จากเรา....
แต่ทำไมเพียงแค่เธอถามเรา..ด้วยคำถามเดียวกัน..ใจเราเต้นแรงมากๆ..ดีใจมากๆ...เหมือนได้กอบกู้โลก...แค่เรื่องแค่นี้เอง.....
ลมๆแล้งๆ....
คล้ายๆกับ....
เหมือนกับเวลาเราต้องการนิโคติน...แล้วเราไปยืนสูบบุหรี่อยู่บนดวงจันทร์...บุหรี่อยู่ในมือเราแท้ๆ...แต่มันดูดไม่เข้ายิ่งดูดยิ่งเหนื่อย...ยิ่งต้องการยิ่งไม่ได้.....มันไม่มีอากาศธาตุเพียงพอให้เราสูบมันเข้าไปหน่ะสิ...
ก็เราไม่มีแรงดึงดูดพอ...ที่จะทำให้เธอหันมามองเราบ้าง....
วันนี้มานั่งคิด มีคนมากมายที่เราพบ..แต่ทำไมไม่มีใครที่ทำเรามีความรู้สึก "ใจสั่น" ได้มากเท่านี้ ทำให้เราน้ำเน่าได้เพียงนี้...
เคยคิด....
ถ้าเราไม่เคยรู้จักกับเธอ อยากจะรู้ใจตัวเอง...ว่าเวลาเดินสวนกันกับเธอ.....ผมจะเหลียวหันกลับไปมองเธอด้วยอาการและความรู้สึกแบบเดียวกันนี้หรือเปล่า....
หรืออีกสองหรือสามปีข้างหน้า...กลับมาอ่านเอนทรี่เน่าๆนี้มันจะรู้สึกอย่างไร
ขำ...อ้วก....ร้องไห้....รีบเอามือปิดตา...หรือ....ขำปนอ้วก....ปิดตาอ้วกปนร้องไห้...หรือว่า.....ถ้าจะจบให้สวยก็ต้อง
หันไปบอกกับคนที่อยู่ข้างๆผมว่า....
..........
"นี่ไง..ที่เราเขียนถึงเธอ..ตลกมะ.."..
ไม่มีไรครับลองเขียนแบบนี้ดู...ขำๆ
......
ไม่รู้จะเม้นไรค่ะ
แจกดาวซะงั้น(ฮา)
#1 By inolucifer on 2010-04-29 03:11